صفحه 9

در اقصای عالم بگشتم بسی

بسر بردم ایام با هر کسی

............

چو پاکان شیراز خاکی نهاد

ندیدم که رحمت برین خاک باد

صفحه 10

بروز همایون و سال سعید

بتاریخ فرخ میان دو عید

............

الا ای خردمند پاکیزه خوی

خردمند نشنیده‌ام عیبجوی

............

ننازم بسرمایه فضل خویش

بدریوزه آورده‌ام دست پیش

شنیدم که در روز امید و بیم

بدانرا بنیکان ببخشد کریم

صفحه 11

چو خرما بشیرینی اندوده پوست

چو بازش کنی استخوانی دروست

............

گر ازفتنه آید کسی در پناه

ندارد جزین کشور آرامگاه

............

طلبکار خیرست امیدوار

خدایا امیدی که دارد برآر

............

گدا گر تواضع کند خوی اوست

ز گردن فرازان تواضع نکوست