یادداشت های صفحه 31 الی 37

صفحه 31

خدایانی که قابل این نوع هدایا و سجده ها ......

پ . ن

در این قسمت نویسنده فرض می کند اگر سفینه ای از موجودات فضایی بر روی کره زمین و در نزدکی یکی از قبائل بومی قدیم فرود بیاید ، بومیان آن ها را خدایان می نامند . حتی اگر این موجودات فضایی با کامپیوتر و وسایل پیشرفته خود بتوانند زبان بومیان را بفهمند و با همان زبان با آن ها بگویند که آن ها فقط مسافرانی از کرات دیگر می باشند ، بومیان نمی پذیرند .  این نکته دارای مضمون زیباییست . نویسنده اذعان میدارد گر چه موجودات فضایی برای ساکنان کره یا همان دوستان نیمه وحشی ، خدایان محسوب می شوند ، ولی خودشان می دانند که خدا ، موجود دیگریست .

صفحه 32

چند زن بومی انتخاب شده بوسیله فضانوردان (موجودات فضایی) باردار خواهند شد و لذا نسلی تازه که بر خلاف قانون طبیعت است بوجود خواهد آمد .

پ . ن

این فقط در حد یک فرضیه با درجه احتمال وقوع خیلی خیلی پایین می باشد . زیرا اگر چنین چیزی امکان می داشت الان باید دور و بر ما پر از جانداران عجیب و غریب بود . مثلا فرزند روباه و شغال . فرزند فیل و خرس و صدها مثال مشابه دیگر .

صفحه 34

کاملا آسان خواهد بود که طرح پیشرفت کره ای را که سفینه فضایی از آن بازدید نموده مجسم کنیم . بومیان با خیره شدن به اعمال "خدایان" چیزهای فراوانی آموخته اند . محلی که سفینه به زمین فرود آمده منطقه مقدس اعلام خواهد شد . محل سجده ، محلی که در باره شجاعت اعمال خدایان ترانه ها خوانده خواهد شد . اهرام و معابدی بر روی آن برپا خواهند شد البته طبق قوانین نجومی .

پ . ن

این طرز تفکر نویسنده پذیرفتنی و معقول است . به هر حال این همه نقش و آثاری که در اقصی نقاط جهان و با فاصله دور از یکدیگر ولی تقریبا یکسان در باره موجودات فضایی وجود دارد باید توجیهی داشته باشد . در سازه های باستانی محرز گردیده است که اکثر قریب به اتفاق آنها اشاره به محدوده یا نقطه ای خاص در فضا داشته و یا بر اساس محاسبات فلکی بنا گردیده اند .

صفحه 37

همچنین میتوانیم سرعت نور را محاسبه کرده .....

پ . ن

اندازه گیری علمی سرعت نور ابتدا توسط اخترشناسی بنام رومر در اواسط قرن هفدهم صورت گرفت این کار با رصد یکی از اقمار سیاره مشتری به نام "آیو" صورت گرفت . آیو نزدیکترین قمر مشتری به سطح آن است و بعلت وجود چیزی نزدیک به 400 آتشفشان فعال ، جزو پر جنب و جوش ترین اجرام منظومه شمسی تلقی می شود .  قمر آیو  به دور مشتری میچرخد و بطور منظم نیمی از زمان چرخش خود را در جلو و نیم دیگر زمان را در پشت مشتری می گذراند . پس ما طلوع و غروب قمر آیو را از زمین می توانیم مشاهده کنیم . کره زمین هم در حرکت خود به دور خورشید گاهی به مشتری نزدیک و گاهی از آن دور می شود . وقتی ما به مشتری نزدیک هستیم طلوع قمر آیو را زودتر و وقتی از سیاره مشتری دور هستیم ، طلوع قمر آیو را دیرتر مشاهده می کنیم . با توجه به دانستن فاصله کره زمین از سیاره مشتری ، همین اختلاف زمان طلوع قمر آیو در دو مقطع از سال ، سرعت نور را تقریبا مشخص کرد . اما کار اصلی توسط دانشمندی بنام فیزو تحقق پیدا کرد . او با استفاده از چرخ دنده ای حاوی عدسی و منبع نور بر روی یک تپه و قرار دادن آینه ای بر روی تپه ای دیگر توانست سرعت نور را با دقت خیلی بهتری نسبت به رومر بدست آورد . بعد از او دانشمندی بنام فوکو که او نیز فرانسوی بود اسباب فیزو را بهبود بخشید به نحوی که دیگر نیاز نبود برای اندازه گیری سرعت نور به روی تپه بروند بلکه در هر محیط با فاصله کوتاه و در حد چند متر نیز سرعت نور با دقت بیشتری محاسبه گردید .

تصویر ذیل :

 ناحیه پالپا در دشت های نازکا ، پرو

قسمت فوقانی این کوه ، تراشیده شده . انگار کسی میخواسته یک باند فرود درست کند .

تصاویر ذیل :

 در دشت نازکا ، پرو ، چند صد خط ساده ، هندسی و بیش از 70 شکل حیوان ، حشره و انسان در وسعت 500 کیلومتر مربع وجود دارد . بزرگترین اشکال 270 متر درازا دارند . تصویر سگ نمایان است .