مقاله جهان بینی - بخش اول باورهاي ذهني قسمت هفتم

باورهای ذهنی گاهی مانند بختک بر روی انسان می افتند و حتی ممکن است تا آخر عمر در لانه مغز بیتوته کرده و از آنجا خارج نشوند . اینگونه باورها آنقدر در زوایای پنهان ذهن یک فرد باقی میماند که به تعصب تبدیل می شوند . نمونه های زیادی از این مورد در جامعه انسانی یافت می شود . الگوهای رفتاری این افراد ، خشک و عموما پرخاشگر میباشد . یک دیدگاه متعصابه ، توانایی رویارویی با حقیقت را نخواهد داشت . یک فرد متعصب هر چه را که ببیند به زعم خود و فراخور باورهای ذهنی اش تعبیر خواهد کرد . همراهی و همکلامی با چنین افرادی بسیار سخت است . یک فرد متعصب ممکن است با چنین رویه ای پایه های عاطفی اعضای خانواده خویش را هم از هم بگسلد . پس کسی که متعصب است هرگز حقیقت را در نمی یابد و هرگونه تحقیق و تفحص وی پیرامون موضوعات جهان بینی ، به سر منزله مقصود نخواهد رسید .

تعصب یکی از بیماری های مزمن قرن ماست . یک محقق مطمئن است که همواره تمام باورهایش صحت نخواهند داشت و مرتب نیاز به ویرایش و غبار روبی دارند . گویی باورهای ذهنی یک محقق پیوسته دچار زنگار می شوند .

باورهای ذهنی برای اصلاح شدن ( چون ممکن است پایه های غلطی داشته باشند ) یا تقویت شدن ( زیرا ممکن است اصالت داشته باشند ولی دارای رشد چشمگیری نبوده باشند ) به ابزار و ادوات دیگری هم نیاز دارند . یکی از مهمترین آنها وجود انصاف در فرد محقق است . حتما خواهیم پذیرفت که این مقوله نیز جایگاه ویژه ای را در تحقیقات یک محقق داشته و نقش خیلی مهمی را بازی خواهد کرد .

فردی که منصف باشد در راستای کسب علم و کشف حثیقت بدور از تعصب و نگاه مغرضانه سعی بر نگرشی عمومی بر قضایا دارد و هیچگاه توجه خود را از ابتدا به موضوع خاصی معطوف نمی نماید . چنین فردی با دریافت حقیقت هرگز به عناد با آن برنمی خیزد و اگر باور جدید با تمام اعتقادات قبلی اش ضدیت داشت ، آشفته نمی گردد .

انصاف از بزرگترین سجایای اخلاقی بشر است . وجود هیئت منصفه در دستگاه های قضایی که همواره ازبین امین ترین مردم انتخاب می شوند موید همین نکته است . یعنی حتی بشر برای به محکمه کشاندن هم نوعان خود نیاز به آرایی منصف دارد تا بدور از هرگونه شک و شبهه قضاوت را داوری نمایند .